๑

พึงทราบวินิจฉัยในปฐมทีฆจาริกสูตรที่ ๑ แห่งวรรคที่ ๓ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อนวฏฺฐจาริกํ ได้แก่ เที่ยวไปไม่มีกำหนด.

บทว่า สุตํ น ปริโยทเปติ ความว่า ข้อใดที่เธอเคยฟังแล้ว ก็ไม่สามารถจะเข้าใจชัดข้อนั้นได้.

บทว่า สุเตเนกจฺเจน อวิสารโท โหติ ความว่า ย่อมไม่ถึงโสมนัสด้วยข้อที่ได้ฟังมาคือความรู้ที่มีอยู่นิดหน่อย.

บทว่า สมวฏฺฐจาเร ได้แก่ ในการเที่ยวไปมีกำหนด.

จบอรรถกถาปฐมทีฆจาริกสูตรที่ ๑ -----------------------------------------------------