ภิกขุนีวิภังค์ คำนิคม

ก็ธรรม ๗๕ ชื่อว่าเสขิยะเหล่าใดที่พระธรรมสังคาหกาจารย์ทั้งหลายได้ยกขึ้นแสดงไว้ และธรรมเหล่าใดชื่อสัตตาธิกรณะ ซึ่งท่านยกขึ้นแสดงไว้ถัดจากลำดับเสขิยะเหล่านั้นมา, อรรถวินิจฉัยธรรมคือเสขิยะและอธิกรณะเหล่านั้นอันใดที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้ในมหาวิภังค์, แม้ในภิกขุนีวิภังค์ ท่านผู้รู้ทั้งหลายก็กล่าวอรรถวินิจฉัยนั้นไว้เช่นนั้นเหมือนกัน. เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่กล่าวอรรถวรรณนาธรรมเหล่านั้นไว้อีกแผนกหนึ่ง.

ที่จริงอรรถวรรณาที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้ในมหาวิภังค์นั้น ชื่อว่าได้กล่าวแล้วในภิกขุนีวิภังค์นี้เหมือนกันแล.

ภิกขุนีวิภังคควรรณนา ในอรรถกถาพระวินัย ชื่อสมันตปาสาทิกา จบ.

อุยโยชนคาถาของท่านผู้รจนา

วรรณนาวิภังค์แห่งอุภโตปาฏิโมกข์ที่พระชินเจ้าตรัสไว้นี้

จบลงแล้ว โดยหาอันตรายมิได้ ฉันใด ขอสรรพสัตว์ แม้

ทุกหมู่เหล่า จงได้บรรลุมรรคอันละเสียซึ่งอาสวะทั้งปวง

แล้วประสบพบเห็นแต่ความดับสนิทโดยหาอันตรายมิได้