อนาปัตติวาร

๑๓๑๑. ภิกษุสำคัญว่าเป็นของของตน ๒. ภิกษุถือเอาด้วยวิสาสะ ๓. ภิกษุถือเอาเป็นของขอยืม ๔. ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่เปรตครอบครอง ๕. ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่สัตว์ดิรัจฉานครอบครอง ๖. ภิกษุสำคัญว่าเป็นของบังสุกุล ๗. ภิกษุวิกลจริต ๘. ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน ๙. ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา ๑๐. ภิกษุต้นบัญญัติ ปฐมภาณวาร ในอทินนาทานสิกขาบท จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑ หน้า : ๙๘}