๘. มหัทธนสูตร

มหทฺธนา มหาโภคา รฏฺฐวนฺโตปิ ขตฺติยา อญฺญมญฺญาภิคิชฺฌนฺติ กาเมสุ อนลงฺกตา เตสุ อุสฺสุกชาเตสุ ภวโสตานุสาริสุ โรธตณฺหํ ปวาหึสุ เก โลกสฺมึ อนุสฺสุกาติ ฯ

ท. กษัตริย์ทั้งหลายมีทรัพย์มาก มีสมบัติมาก ทั้งมีแว่น แคว้น ไม่รู้จักพอในกามทั้งหลาย ย่อมขันแข่งซึ่งกันและกัน เมื่อกษัตริย์ทั้งหลายนั้นมัวขวนขวาย ลอยไปตามกระแสแห่ง ภพ บุคคลพวกไหนไม่มีความขวนขวาย ละความโกรธและ ความทะเยอทะยานเสียแล้วในโลก ฯ

หิตฺวา อคารํ ปพฺพชิตา หิตฺวา ปุตฺตํ ปสุมฺปิยํ หิตฺวา ราคญฺจ โทสญฺจ อวิชฺชญฺจ วิราชิย ขีณาสวา อรหนฺโต เต โลกสฺมึ อนุสฺสุกาติ ฯ

ภ. บุคคลทั้งหลาย ละเรือน ละบุตร ละปศุสัตว์ที่รัก บวชแล้ว กำจัดราคะ โทสะ และอวิชชาเสียแล้ว เป็นผู้มี อาสวะสิ้นแล้ว เป็นผู้ไกลจากกิเลส บุคคลพวกนั้นเป็นผู้ไม่ ขวนขวายในโลก ฯ