๘. กกุธสูตร

๒๖๖เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา สาเกเต วิหรติ อญฺชนวเน มิคทาเย ฯ อถ โข กกุโธ เทวปุตฺโต อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺโณ เกวลกปฺปํ อญฺชนวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

๒๖๗เอกมนฺตํ ฐิโต โข กกุโธ เทวปุตฺโต ภควนฺตํ เอตทโวจ นนฺทสิ สมณาติ ฯ กึ ลทฺธา อาวุโสติ ฯ เตน หิ สมณ โสจสีติ ฯ กึ ชียิตฺถ อาวุโสติ ฯ เตน หิ สมณ เนว นนฺทสิ เนว โสจสีติ ฯ เอวมาวุโสติ ฯ

๒๖๘กจฺจิ ตฺวํ อนิโฆ ภิกฺขุ กจฺจิ นนฺทิ น วิชฺชติ กจฺจิ ตเมกมาสีนํ อรตี นาภิกีรตีติ ฯ

๒๖๙อนิโฆ เว อหํ ยกฺข อโถ นนฺทิ น วิชฺชติ อโถ มเมกมาสีนํ อรตี นาภิกีรตีติ ฯ

๒๗๐กถํ ตฺวํ อนิโฆ ภิกฺขุ กถํ นนฺทิ น วิชฺชติ กถํ ตเมกมาสีนํ อรตี นาภิกีรตีติ ฯ

๒๗๑อฆชาตสฺส เว นนฺทิ นนฺทิชาตสฺส เว อฆํ อนนฺทิ อนิโฆ ภิกฺขุ เอวํ ชานาหิ อาวุโสติ ฯ

๒๗๒จิรสฺสํ วต ปสฺสามิ พฺราหฺมณํ ปรินิพฺพุตํ อนนฺทึ อนิฆํ ภิกฺขุํ ติณฺณํ โลเก วิสตฺติกนฺติ ฯ