๘. ตัณหาสูตร

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ... พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า ดูกร ราหุล เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน รูปตัณหา ... สัททตัณหา ... คันธตัณหา ... รสตัณหา ... โผฏฐัพพตัณหา ... ธัมมตัณหา เที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯ ท่านพระราหุลกราบทูลว่า ไม่เที่ยง พระเจ้าข้า ... ฯ

สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตํ กึ มญฺญสิ ราหุล รูปตณฺหา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... สทฺทตณฺหา ... คนฺธตณฺหา ... รสตณฺหา ... โผฏฺฐพฺพตณฺหา ... ธมฺมตณฺหา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... ฯ

ดูกรราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับ เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่าย ทั้งในรูปตัณหา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในสัททตัณหา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในคันธตัณหา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในรสตัณหา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในโผฏฐัพพตัณหา ย่อมเบื่อหน่าย ทั้งในธัมมตัณหา เมื่อเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด ฯลฯ ฯ จบสูตรที่ ๘

เอวํ ปสฺสํ ราหุล สุตวา อริยสาวโก รูปตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ สทฺทตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ คนฺธตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ รสตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ โผฏฺฐพฺพตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ ธมฺมตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ ปชานาตีติ ฯ อฏฺฐมํ ฯ