๒. ทุติยปฏิปัตติสูตร

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี “ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงบุคคลผู้ปฏิบัติผิดและบุคคลผู้ปฏิบัติชอบแก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง บุคคลผู้ปฏิบัติผิด เป็นอย่างไร คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีมิจฉาทิฏฐิ ฯลฯ มีมิจฉาสมาธิ บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ปฏิบัติผิด {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๓๑} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑. มัคคสังยุต] ๔. ปฏิปัตติวรรค ๓. วิรัทธสูตร บุคคลผู้ปฏิบัติชอบ เป็นอย่างไร คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิ ฯลฯ มีสัมมาสมาธิ บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ปฏิบัติชอบ” ทุติยปฏิปัตติสูตรที่ ๒ จบ