๑. อาปายิกสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๒. อาปายิกวรรค หมวดว่าด้วยบุคคลผู้ต้องไปสู่อบายภูมิ ๑. อาปายิกสูตร ว่าด้วยบุคคลผู้ต้องไปสู่อบายภูมิ
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้ ไม่ละบาปกรรม ๓ ประการนี้ ต้องไปอบายภูมิ ต้องไปนรก บุคคล ๓ จำพวกไหนบ้าง คือ ๑. บุคคลที่ไม่ใช่พรหมจารี แต่ปฏิญญาตนว่าเป็นพรหมจารี ๒. บุคคลที่ตามกำจัดท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์บริสุทธิ์ด้วยกรรมที่ไม่มี มูลอันเป็นปฏิปักษ์ต่อพรหมจรรย์ ๓. บุคคลที่มีวาทะอย่างนี้ มีทิฏฐิ อย่างนี้ว่า “โทษในกามไม่มี” แล้ว ถึงความเป็นเหยื่อในกามทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ จำพวกนี้แล ไม่ละบาปกรรม ๓ ประการนี้ ต้องไป อบายภูมิ ต้องไปนรก อาปายิกสูตรที่ ๑ จบ @เชิงอรรถ : @ วาทะและทิฏฐิ ในที่นี้หมายถึงลัทธิความเชื่อถือ (องฺ.ติก.อ. ๒/๖๖/๒๐๒) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๐ หน้า : ๓๕๗}