๕. ปฐมอักขันติสูตร

๒๑๕ภิกษุทั้งหลาย ความไม่อดทนมีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจของคนหมู่มาก ๒. เป็นผู้มากด้วยเวร @เชิงอรรถ : @ พูดมาก หมายถึงพูดไม่ประกอบด้วยปัญญา (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๔/๘๙) @ มันตา เป็นชื่อเรียกแทนปัญญา (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๔/๘๙) @ มากด้วยเวร หมายถึงมีบุคคลผู้เป็นเวรต่อกันมาก มีการประพฤติอกุศลกรรมมาก (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๕/๘๙) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๕๗} พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๕. ปัญจมปัณณาสก์] ๒. อักโกสกวรรค ๖. ทุติยอักขันติสูตร ๓. เป็นผู้มากด้วยโทษ ๔. เป็นผู้หลงลืมสติตาย ๕. หลังจากตายแล้ว ย่อมไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ภิกษุทั้งหลาย ความไม่อดทนมีโทษ ๕ ประการนี้แล ภิกษุทั้งหลาย ความอดทนมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้ อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นที่รักเป็นที่พอใจของคนหมู่มาก ๒. เป็นผู้ไม่มากด้วยเวร ๓. เป็นผู้ไม่มากด้วยโทษ ๔. เป็นผู้ไม่หลงลืมสติตาย ๕. หลังจากตายแล้ว ย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์ ภิกษุทั้งหลาย ความอดทนมีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล ปฐมอักขันติสูตรที่ ๕ จบ