๑. ปฐมทีฆจาริกสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๕. ปัญจมปัณณาสก์] ๓. ทีฆจาริกวรรค ๑. ปฐมทีฆจาริกสูตร ๓. ทีฆจาริกวรรค หมวดว่าด้วยการจาริกไปนาน ๑. ปฐมทีฆจาริกสูตร ว่าด้วยการจาริกไปนาน สูตรที่ ๑
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไป ไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ไม่ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง ๒. ไม่เข้าใจชัดสิ่งที่ได้ฟังแล้ว ๓. ไม่แกล้วกล้าในเรื่องที่ได้ฟังแล้ว ๔. เป็นโรคร้ายแรง ๕. เป็นผู้ไม่มีมิตร ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้จาริกไปนาน จาริกไปไม่มีกำหนด มีโทษ ๕ ประการนี้แล ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้ อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ได้ฟังสิ่งที่ยังไม่เคยฟัง ๒. เข้าใจชัดสิ่งที่ได้ฟังแล้ว ๓. แกล้วกล้าในเรื่องที่ได้ฟังแล้ว ๔. ไม่เป็นโรคร้ายแรง ๕. เป็นผู้มีมิตร ภิกษุทั้งหลาย การจาริกไปมีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล ปฐมทีฆจาริกสูตรที่ ๑ จบ @เชิงอรรถ : @ ไม่แกล้วกล้าในเรื่องที่ได้ฟังแล้ว หมายถึงไม่เกิดโสมนัสด้วยญาณที่มีอยู่ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๒๑/๙๐) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๖๓}