๔. สุขโสมนัสสสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
๔. สุขโสมนัสสสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้มีสุขโสมนัส
ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ เป็นผู้มากด้วย สุขโสมนัสอยู่ในปัจจุบันทีเดียว และเป็นผู้ปรารภเหตุแห่งความสิ้นอาสวะทั้งหลาย ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ๑. เป็นผู้ยินดีในธรรม ๒. เป็นผู้ยินดีในภาวนา ๓. เป็นผู้ยินดีในการละ ๔. เป็นผู้ยินดีในปวิเวก ๕. เป็นผู้ยินดีในความไม่พยาบาท ๖. เป็นผู้ยินดีในธรรมที่ไม่เป็นเครื่องเนิ่นช้า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล เป็นผู้มากด้วย สุขโสมนัสอยู่ในปัจจุบันทีเดียว และเป็นผู้ปรารภเหตุแห่งความสิ้นอาสวะทั้งหลาย สุขโสมนัสสสูตรที่ ๔ จบ @เชิงอรรถ : @ ธรรมที่ไม่เป็นเครื่องเนิ่นช้า ในที่นี้หมายถึงนิพพาน (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๗๘/๑๕๓) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๖๐๑}