๕. อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา
Text only · no interpretationข้อ ๒๐๒พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา1 items2 editions
Pali and translation
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๕. อุกเขปกฏวัจฉเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับผู้สงบ
๒๐๒
ภิกษุผู้สงบดีแล้ว มีความปราโมทย์อย่างยิ่ง ย่อมกล่าวพระพุทธวจนะที่ ได้เล่าเรียนมาหลายปีในสำนักของอุกเขปกฏวัจฉภิกษุ แก่คฤหัสถ์ทั้งหลาย.
|๒๐๒.๖๕| ๕ อุกฺเขปกฏวจฺฉสฺส สงฺกลิตํ พหูหิ วสฺเสหิ ตํ ภาสติ คหฏฺฐานํ สุนิสินฺโน อุฬารปาโมชฺโชติ ฯ อุกฺเขปกฏวจฺโฉ เถโร ฯ