๘. กิมพิลเถรคาถา
Text only · no interpretationข้อ ๒๕๕พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา1 items2 editions
Pali and translation
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๘. กิมพิลเถรคาถา สุภาษิตไม่ให้ลืมตน
๒๕๕
วัยย่อมล่วงไปพลัน รูปที่มีอยู่โดยอาการนั้นย่อมปรากฏแก่เราเหมือนเป็น อย่างอื่น เราระลึกถึงตนของเรา ผู้ไม่อยู่ปราศจากสติเหมือนของผู้อื่น.
|๒๕๕.๑๑๘| ๘ อภิสตฺโถว นิปตฺติ วโย รูปํ อญฺญมิว ตเถว สนฺตํ ตสฺเสว สโต อวิปฺปวสโต อญฺญสฺเสว สรามิ อตฺตานนฺติ ฯ กิมฺพิโล เถโร ฯ