๕. สัพพมิตตเถรคาถา
Text only · no interpretationข้อ ๒๗๒พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา1 items2 editions
Pali and translation
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๕. สัพพมิตตเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับคน
๒๗๒
คนเกี่ยวข้องในคน คนยินดีกะคน คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียด- เบียนคน ก็จักต้องการอะไรกับคนหรือกับสิ่งที่คนทำให้เกิดแล้วแก่คน เล่า ควรละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย.
|๒๗๒.๑๔๙| ๕ ชโน ชนสฺมึ สมฺพนฺโธ ชนเมวสฺสิโต ชโน ชโน ชเนน เหฐิยติ เหเฐติ จ ชโน ชนํ ฯ |๒๗๒.๑๕๐| โก หิ ตสฺส ชเนนตฺโถ ชเนน ชนิเตน วา ชนํ โอหาย คจฺเฉยฺย เหฐยิตฺวา พหุํ ชนนฺติ ฯ สพฺพมิตฺโต เถโร ฯ