๖. ขิตกเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
Text only · no interpretation2 items1 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๒. ทุกนิบาต] ๔. จตุตถวรรค ๗. โสณโปฏิริยปุตตเถรคาถา ๖. ขิตกเถรคาถา ภาษิตของพระขิตกเถระ (พระขิตกเถระเมื่อจะข่มพวกภิกษุผู้อยู่ป่า จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
๑๙๑
จิตของใครตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวดังภูเขา ไม่กำหนัดในอารมณ์อันชวนให้กำหนัด ไม่ขัดเคืองในอารมณ์อันชวนให้ขัดเคือง ผู้ใดอบรมจิตได้อย่างนี้ ทุกข์จะมาถึงผู้นั้นแต่ที่ไหน
๑๙๒
จิตของเราตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวดังภูเขา ไม่กำหนัดในอารมณ์อันชวนให้กำหนัด ไม่ขัดเคืองในอารมณ์อันชวนให้ขัดเคือง เราอบรมจิตได้แล้วอย่างนี้ ทุกข์จะมาถึงเราแต่ที่ไหน