๗. วารณเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
Text only · no interpretation3 items1 editions
๗. วารณเถรคาถา ภาษิตของพระวารณเถระ (พระผู้มีพระภาคเมื่อประทานโอวาทแก่พระวารณเถระ จึงได้ตรัส ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๗๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๓. ติกนิบาต] ๘. ปัสสิกเถรคาถา
๒๓๗
ในหมู่มนุษย์นี้ นรชนผู้ใดผู้หนึ่งเบียดเบียนสัตว์อื่น นรชนนั้นย่อมเสื่อมจากความสุข ในโลกทั้งสอง คือ โลกนี้และโลกหน้า
๒๓๘
ส่วนนรชนใดมีจิตเมตตา ช่วยเหลือสัตว์ทุกหมู่เหล่า นรชนเช่นนี้นั้นย่อมประสบบุญมาก
๒๓๙
บุคคลควรศึกษาคำสุภาษิต การเข้าไปนั่งใกล้สมณะ การอยู่ผู้เดียวในที่ลับ และธรรมเป็นเครื่องสงบระงับจิต