๔. สมุนเถรคาถา

ท่านพระอุปัชฌายะปรารถนาธรรมใด ในบรรดาธรรมทั้งหลายเพื่อเรา อนุเคราะห์ เราผู้จำนงหวังอมตนิพพาน กิจที่ควรในธรรมนั้นเราทำเสร็จ แล้ว ธรรมที่มิใช่สิ่งที่อ้างว่าท่านกล่าวมาอย่างนี้ เราได้บรรลุแล้ว ทำให้ แจ้งแล้วด้วยตนเอง เรามีญาณอันบริสุทธิ์ หมดความสงสัย จึงได้ พยากรณ์ในสำนักของท่าน เรารู้จักขันธ์ที่เคยอยู่อาศัยในก่อน ทิพยจักษุ เราได้ชำระแล้ว ประโยชน์ของตนเราได้บรรลุแล้ว คำสั่งสอนของพระ พุทธเจ้าเราได้ทำแล้ว สิกขา ๓ อันเราผู้ไม่ประมาท ได้ฟังดีแล้วใน สำนักของท่าน อาสวะทั้งปวงของเราสิ้นแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มี ท่านเป็นผู้มีความเอ็นดู อนุเคราะห์สั่งสอนเราด้วยวัตรอันประเสริฐ โอวาทของท่านไม่ไร้ประโยชน์ เราได้ศึกษาอยู่ในสำนักของท่าน.

|๓๓๘.๓๓๐| ๔ ยํ ปตฺถยมาโน ธมฺเมสุ อุปชฺฌาโย อนุคฺคหิ อมตํ อภิกงฺขนฺตํ กตํ กตฺตพฺพกํ มยา ฯ |๓๓๘.๓๓๑| อนุปฺปตฺโต สจฺฉิกโต สยํ ธมฺโม อนีติโห วิสุทฺธญาโณ นิกฺกงฺโข พฺยากโรมิ ตวนฺติเก ฯ |๓๓๘.๓๓๒| ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ สทตฺโถ เม อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๓๘.๓๓๓| อปฺปมตฺตสฺส เม สิกฺขา สุสฺสุตา ตว สาสเน สพฺเพ เม อาสวา ขีณา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว ฯ |๓๓๘.๓๓๔| อนุสาสิ มํ อริยวตา อนุกมฺปี อนุคฺคหิ อโมโฆ ตุมฺหโมวาโท อนฺเตวาสิมฺหิ สิกฺขิโตติ ฯ สุมโน เถโร ฯ