๔. โสปากเถรคาถา

เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่านรชน เสด็จจงกรมที่ร่มเงาแห่งพระคันธกุฎี ได้เข้าไปเฝ้าพระองค์ซึ่งเป็นบุรุษผู้สูงสุด แล้วถวายบังคม ณ ที่นั้น

ได้ห่มจีวรเฉวียงบ่า ประนมมือ เดินจงกรมตามพระองค์ ผู้ซึ่งปราศจากกิเลสดุจธุลีสูงสุดกว่าสรรพสัตว์

ลำดับนั้น พระองค์ได้ตรัสถามปัญหากับเรา เราเชี่ยวชาญรอบรู้ปัญหาทั้งหลาย จึงไม่สะทกสะท้านและหวาดกลัว ได้พยากรณ์ถวายพระศาสดา

เมื่อเราแก้ปัญหาถวายเสร็จแล้ว พระตถาคตทรงอนุโมทนาแล้ว ทรงเหลียวดูภิกษุสงฆ์ได้ตรัสเนื้อความนี้ว่า

เป็นลาภของชาวอังคะและชาวมคธ ที่โสปากภิกษุนี้บริโภค จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัย และได้ตรัสถึงการต้อนรับและสามีจิกรรม ของชาวอังคะและชาวมคธเหล่านั้น ว่าเป็นลาภของพวกเขา

โสปากะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจงมาพบเรา และการแก้ปัญหานี้แหละ จงเป็นการอุปสมบทของเธอ

เราเกิดมามีอายุได้ ๗ ขวบ ก็ได้อุปสมบทแล้ว ยังทรงร่างกายซึ่งมีในภพสุดท้ายอยู่ น่าอัศจรรย์จริง ความที่ธรรมเป็นธรรมดี {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๒๑}