ภัททกาปิลานีเถรีคาถา
Pali and translation
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา เถรีคาถา จตุกกนิบาต ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในจตุกกนิบาต ภัททกาปิลานีเถรีคาถา สุภาษิตแสดงเหตุออกบวช
เถรีคาถาย จตุกฺกนิปาโต
พระมหากัสสปะท่านเป็นโอรสของพระพุทธเจ้า เป็นทายาทของพระ- พุทธเจ้า เป็นผู้มีจิตตั้งมั่นดีแล้ว รู้ระลึกถึงชาติก่อนๆ ได้ ทั้งเห็น สวรรค์และอบาย อนึ่ง ท่านบรรลุอรหัต อันเป็นความสิ้นไปแห่งชาติ เป็นผู้เสร็จกิจแล้วเพราะรู้ยิ่ง เป็นมุนี เป็นพราหมณ์ผู้มีวิชชา ๓ ด้วยวิชชา ๓ เหล่านี้ นางภัททกาปิลานีเป็นผู้มีวิชชา ๓ เหมือนพระมหากัสสปะ เป็น ผู้ละมัจจุชนะมารพร้อมทั้งพาหนะแล้ว ย่อมทรงไว้ซึ่งร่างกายอันมีในที่สุด เราทั้งสองบวชแล้วเพราะเห็นโทษในโลก เราทั้งสองนั้นเป็นผู้มีอาสวะ สิ้นแล้ว มีอินทรีย์อันฝึกแล้ว เป็นผู้มีความเย็นใจ ดับสนิทแล้ว. จบ จตุกกนิบาต. -----------------------------------------------------
|๔๓๘.๖๓| ๑ ปุตฺโต พุทฺธสฺส ทายาโท กสฺสโป สุสมาหิโต ปุพฺเพนิวาสํ โสเวทิ สคฺคาปายญฺจ ปสฺสติ |๔๓๘.๖๔| อโถ ชาติกฺขยํ ปตฺโต อภิญฺญาโวสิโต มุนิ เอตาหิ ตีหิ วิชฺชาหิ เตวิชฺโช โหติ พฺราหฺมโณ ฯ |๔๓๘.๖๕| ตเถว ภทฺทกาปิลานี เตวิชฺชา มจฺจุหายินี ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนํ ฯ |๔๓๘.๖๖| ทิสฺวา อาทีนวํ โลเก อุโภ ปพฺพชิตา มยํ ตฺยมฺห ขีณาสวา ทนฺตา สีติภูตมฺห นิพฺพุตาติ ฯ ภทฺทกาปิลานี ฯ จตุกฺกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ --------------