๒. วาสิฏฐีเถรีคาถา

เรากระทบกระเทือนใจเพราะความเศร้าโศกถึงบุตร มีจิตฟุ้งซ่าน ไม่รู้สึกตัว เปลือยกายและมีผมรุงรัง เที่ยวร้องไห้ไปตามที่ต่างๆ

ได้เที่ยวไปตามถนน กองขยะ ในป่าช้า ในตรอกใหญ่ตรอกน้อย อดๆ อยากๆ ถึง ๓ ปี

ภายหลัง ได้พบพระสุคตผู้ฝึกคนที่ยังไม่ได้ฝึก ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ไม่เกิดความกลัวแต่ที่ไหนๆ กำลังเสด็จไปยังกรุงมิถิลา

กลับได้สติแล้วเข้าไปถวายบังคม พระโคดมพระองค์นั้น ได้ทรงพระกรุณาแสดงธรรมโปรดเรา

เราฟังธรรมของพระองค์แล้วบวชเป็นบรรพชิต เพียรพยายามในคำสอนของพระศาสดา ได้ทำให้แจ้งซึ่งบทธรรมอันปลอดโปร่ง

ถอนและละความโศกทั้งหมดได้แล้ว เพราะเรากำหนดรู้วัตถุคืออุปาทานขันธ์ ๕ ซึ่งเป็นเหตุเกิดแห่งความโศกทั้งหลายได้