๗. ปุปผรัตตชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
Text only · no interpretation1 items1 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๑. เอกกนิบาต] ๑๕. กกัณฏกวรรค ๙. เอกปัณณชาดก (๑๔๙) ๗. ปุปผรัตตชาดก (๑๔๗) ว่าด้วยผ้าที่ย้อมด้วยดอกคำ (คนเข็ญใจไม่ใส่ใจถึงความทุกข์ของตน นึกถึงแต่หญิงคนรักนั้นอย่างเดียว จึงรำพึงถึงโอกาสที่พลาดไปว่า)
๑๔๗
การที่ถูกเสียบแทงด้วยหลาว และการที่กาจิกข้าพเจ้านี้หาเป็นทุกข์แก่ข้าพเจ้าไม่ การที่นางเนื้อทองจักไม่ได้นุ่งห่มผ้าที่ย้อมด้วยดอกคำ เที่ยวงานตลอดคืนกลางเดือน ๑๒ โน้นซิเป็นทุกข์ของข้าพเจ้า ปุปผรัตตชาดกที่ ๗ จบ