๙. สาลาทายกเถราปทาน (๑๓๙)

เวลานั้น เราเป็นราชสีห์พระยาเนื้อมีสกุล เราแสวงหาห้วง (บ่อ) น้ำ บนเขา ได้เห็นพระผู้มีพระภาคผู้เป็นนายกของโลก จึงดำริว่า พระมหา- วีรเจ้าพระองค์นี้ ย่อมยังมหาชนให้ดับได้ ถ้าเช่นนั้น เราพึงเข้าไปเฝ้า พระองค์ผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้องอาจกว่านระเถิด เราจึงหักกิ่งรังแล้ว แล้วนำเอาดอกมาพร้อมด้วยกระออมน้ำ (ใส่กระออมน้ำมา) เข้าไปเฝ้า พระสัมพุทธเจ้าแล้ว ได้ถวายดอกรังอันงาม ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้ และในกัลปที่ ๙ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้า จักรพรรดิ ๓ พระองค์ ทรงพระนามว่าวิโรจนะ มีพลมาก คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้ง ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสาลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สาลทายกเถราปทาน.

|๑๔๑.๖๐| มิคราชา ตทา อาสึ อภิชาโตสุ เกสรี คิริทุคฺคํ คเวสนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ ฯ |๑๔๑.๖๑| อยํ นุ โข มหาวีโร นิพฺพาเปติ มหาชนํ ยนฺนูนิมํ อุปาเสยฺยํ เทวเทวํ นราสภํ ฯ |๑๔๑.๖๒| สาขํ สาลสฺส ภญฺชิตฺวา สโกฏํ ปุปฺผมาหรึ อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ อทาสึ ปุปฺผมุตฺตมํ ฯ |๑๔๑.๖๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๔๑.๖๔| อิโต จ นวเม กปฺเป วิโรจนสนามกา ตโย อาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๔๑.๖๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ