๕. กณิการฉทนิยเถราปทาน (๑๖๕)

พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู เชษฐบุรุษของโลก ผู้ประเสริฐกว่า นระ เป็นมุนี เสด็จเข้าป่าใหญ่เพื่อทรงพักกลางวัน เวลานั้น เราเก็บ เอาดอกกรรณิการ์มาทำเป็นร่ม ได้ทำหลังคา (เพดาน) ดอกไม้บูชาแด่ พระพุทธเจ้าในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๒๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ ๘ พระองค์ ทรงพระนาม ว่าโสณณาภา ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้ง ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระกณิการฉทนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ กณิการฉทนิยเถราปทาน.

|๑๖๗.๒๓| เวสฺสภู นาม สมฺพุทฺโธ โลกเชฏฺโฐ นราสโภ ทิวาวิหาราย มุนิ โอคาหยิ มหาวนํ ฯ |๑๖๗.๒๔| กณิการํ โอจินิตฺวา ฉตฺตํ กตฺวานหนฺตทา ปุปฺผจฺฉทนํ กตฺวาน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๖๗.๒๕| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๖๗.๒๖| อิโต วีสติกปฺปมฺหิ โสณฺณาภา อฏฺฐ ขตฺติยา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๖๗.๒๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กณิการฉทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กณิการฉทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ