๖. กิสลยปูชกเถราปทาน (๑๙๖)

สวนดอกไม้ของเรามีอยู่ในนครทวารวดี ในสวนดอกไม้ นั้นมีบ่อน้ำ และ เป็นที่งอกงามแห่งต้นไม้ทั้งหลาย พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้กล้าแข็งด้วยกำลังของพระองค์ ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรๆ พระองค์จะทรง อนุเคราะห์เรา จึงเสด็จไปในอากาศ เราไม่เห็นอะไรๆ อื่นอันควรจะบูชา แด่พระองค์ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง เห็นแต่ใบอ่อนของต้นอโศก จึง เอาโยนขึ้นไปบนอากาศ ก้าน ขั้ว ใบอ่อนเหล่านั้น ตามไปเบื้องพระ ปฤษฎางค์ของพระพุทธเจ้าซึ่งเสด็จไป เราเห็นดังนั้นแล้วเกิดสลดใจว่า โอ พระพุทธเจ้ามีพระคุณใหญ่หลวง ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระ พุทธเจ้าด้วยใบไม้อ่อน ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๒๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์ หนึ่ง ทรงพระนามว่าเอกิสสระ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำ ให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระกิสลยปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ กิสลยปูชกเถราปทาน.

|๑๙๘.๒๘| นคเร ทฺวารวติยา มาลาวจฺโฉ มมํ อหุ อุทปาโน จ ตตฺเถว ปาทปานํ วิโรหโน ฯ |๑๙๘.๒๙| สพเลน อุปตฺถทฺโธ สิทฺธตฺโถ อปราชิโต มมานุกมฺปมาโน โส คจฺฉเต อนิลญฺชเส ฯ |๑๙๘.๓๐| อญฺญํ กิญฺจิ น ปสฺสามิ ปูชาโยคฺคํ มเหสิโน อโสกปลฺลวํ ทิสฺวา อากาเส อุกฺขิปึ อหํ ฯ |๑๙๘.๓๑| พุทฺธสฺส เต กิสลยา คจฺฉโต ยนฺติ ปจฺฉโต ตาหํ ทิสฺวาน สํวิชึ อโห พุทฺธสฺสุฬารตา ฯ |๑๙๘.๓๒| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ปลฺลวํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๙๘.๓๓| สตฺตวีเส อิโต กปฺเป เอโก เอกิสฺสโร อหุ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๙๘.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กิสลยปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กิสลยปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ