๒. ภาชนทายกเถราปทาน (๒๓๒)

ในกาลนั้น เราเป็นช่างหม้ออยู่ในนครพันธุมดี เราได้แบ่งภาชนะถวายแก่ ภิกษุสงฆ์ในนครนั้นเสมอๆ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้แบ่งภาชนะ ถวายภิกษุสงฆ์แล้ว เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภาชนะ ในกัลปที่ ๕๓ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่าอนันตชลิ ทรง สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเรา ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระภาชนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ภาชนทายกเถราปทาน.

|๒๓๔.๕| นคเร พนฺธุมติยา กุมฺภกาโร อหํ ตทา ภาชนํ อนุปาเลสึ ภิกฺขุสงฺฆสฺส ตาวเท ฯ |๒๓๔.๖| เอกนวุติโต กปฺเป ภาชนํ อนุปาลยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภาชนสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๓๔.๗| เตปญฺญาเส อิโต กปฺเป อนนฺตชลินามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๓๔.๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภาชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ภาชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ