๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน (๒๖๐)
Pali and translation
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ อัคคปุปผิยเถราปทานที่ ๑๐ (๒๖๐) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกคันทรง
ทสมํ อคฺคปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๒๖๐)
เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ประ- ทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา รุ่งเรืองด้วยพระรัศมีดังกองเพลิง เราถือเอา ดอกคันทรง เข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้อุดมกว่านระ มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส บูชาแด่พระพุทธเจ้า ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้า ด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา ในกัลปที่ ๒๕ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนาม ว่ามิตตฆาตกะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัด แล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอัคคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อัคคปุปผิยเถราปทาน. ----------------------------------------------------- รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. โถมกเถราปทาน ๒. เอกาสนทายกเถราปทาน ๓. จิตกปูชกเถราปทาน ๔. จัมปกปุปผิยเถราปทาน ๕. สัตตปาฏลิยเถราปทาน ๖. อุปหนทายกเถราปทาน ๗. มัญชริปูชกเถราปทาน ๘. ปรรณทายกเถราปทาน ๙. กุฏิทายกเถราปทาน ๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน และในวรรคนี้ นับคาถาได้ ๔๑ คาถา. จบ โถมกวรรคที่ ๒๖. -----------------------------------------------------
|๒๖๒.๓๗| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร โอภาสยนฺตํ รํสิยา สิขินํ สิขินํ ยถา ฯ |๒๖๒.๓๘| อคฺคชํ ปุปฺผมาทาย อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๒๖๒.๓๙| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๖๒.๔๐| ปญฺจวีสติกปฺปมฺหิ อโหสึ มิตฺตฆาตโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๖๒.๔๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อคฺคปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อคฺคปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ โถมโก ภิกฺขจิตกํ จมฺปโก สตฺตปาฏลิ ปาทุมญฺชริ ปณฺณญฺจ กุฏิโท อคฺคปุปฺผิโย คาถาโย คณิตา เจตฺถ เอกตาฬีสเมว จ ฯ โถมกวคฺโค ฉพฺพีสติโม ฯ ---------