๗. สัททสัญญกเถราปทาน

พระผู้มีพระภาคมหาวีรเจ้าผู้มีพระรูปงาม น่าดู ทรงแสดงอมตบทอยู่ มีหมู่สาวกแวดล้อม ประทับอยู่ในวิหารชั้นเลิศ

ทรงสงเคราะห์มหาชนด้วยพระวาจาที่ไพเราะ ได้มีเสียงกังวานแผ่ไปกว้างขวาง ทั่วทั้งเทวดาและมนุษย์

ข้าพเจ้าได้ฟังเสียงกึกก้องแล้ว ทำจิตให้เลื่อมใสในพระสุรเสียง ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ แล้วได้ไหว้พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งความทรงจำในพระพุทธเจ้า

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สัททสัญญกเถราปทานที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๗๘}