๕. ทัณฑทายกเถราปทาน

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเข้าไปยังป่าดงทึบ ตัดไม้ไผ่ ทำเป็นไม้ขอ(สำหรับแขวนสิ่งของ)นำมาถวายแก่สงฆ์

ข้าพเจ้ากราบไหว้ภิกษุทั้งหลายผู้มีวัตรงาม ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ครั้นถวายไม้ขอแล้ว จึงบ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายไม้ขอไว้ในครั้งนั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๓๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๖. สัททสัญญิกวรรค] ๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายไม้ขอ

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระทัณฑทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ทัณฑทายกเถราปทานที่ ๕ จบ