๖. รังสิสัญญิกเถราปทาน (๘๖)

เราทรงผ้าเปลือกไม้คากรองอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ ขึ้นสู่ที่จงกรมแล้วนั่งผินหน้า ไปทางทิศปราจีน เราได้เห็นพระสุคตเจ้าพระนามว่าผุสสะ ผู้ยินดีในฌาน ทุกเมื่อ (เสด็จมา) บนภูเขา จึงประนมอัญชลีแล้วยังจิตให้เลื่อมใสในพระ รัศมี ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระรัศมี คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธ- ศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระรังสิสัญญิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ รังสิสัญญิกเถราปทาน.

|๘๘.๓๕| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ วากจีรธโร อหํ จงฺกมํ จ สมารุโฬฺห นิสีทึ ปาจินามุโข ฯ |๘๘.๓๖| ปพฺพเต สุคตํ ทิสฺวา ผุสฺสํ ฌานรตํ สทา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน รํเส จิตฺตํ ปสาทยึ ฯ |๘๘.๓๗| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ รํสิสญฺญายิทํ ผลํ ฯ |๘๘.๓๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รํสิสญฺญิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ