สัพพมิทัง กัมมโตติกถา

สกวาที สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะกรรม หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. แม้กรรมก็เป็นเพราะกรรม หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะกรรม หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะเหตุที่ทำไว้ในกาลก่อน หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะกรรม หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะวิบากแห่งกรรม หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะวิบากแห่งกรรม หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. บุคคลพึงฆ่าสัตว์ เพราะวิบากแห่งกรรม หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. ปาณาติบาตมีผล หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. วิบากแห่งกรรมมีผล หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. วิบากแห่งกรรมไม่มีผล หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. ปาณาติบาตไม่มีผล หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. บุคคลพึงลักทรัพย์ ฯลฯ พึงกล่าวเท็จ พึงกล่าวคำส่อเสียด พึงกล่าว คำหยาบ พึงพูดเพ้อเจ้อ พึงตัดช่องย่องเบา พึงปล้นใหญ่ พึงปล้น เฉพาะหลังคาเรือน พึงดักที่ทางเปลี่ยว พึงผิดเมียท่าน พึงฆ่าชาวบ้าน พึงฆ่าชาวนิคม เพราะกรรมวิบาก หรือ? พึงให้ทาน พึงให้จีวร พึงให้บิณฑบาต พึงให้เสนาสนะ พึงให้คิลานปัจจย เภสัชชบริขาร เพราะกรรมวิบาก หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. คิลานปัจจยเภสัชชบริขารมีผล หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. กรรมวิบากมีผล หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. กรรมวิบากไม่มีผล หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. คิลานปัจจยเภสัชชบริขารไม่มีผล หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สพฺพมิทํ กมฺมโตติ ฯ อามนฺตา ฯ กมฺมมฺปิ กมฺมโตติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ ฯ อามนฺตา ฯ สพฺพมิทํ ปุพฺเพกตเหตูติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ ฯ อามนฺตา ฯ สพฺพมิทํ กมฺมวิปากโตติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สพฺพมิทํ กมฺมวิปากโตติ ฯ อามนฺตา ฯ กมฺมวิปาเกน ปาณํ หเนยฺยาติ ฯ อามนฺตา ฯ ปาณาติปาโต สผโลติ ฯ อามนฺตา ฯ กมฺมวิปาโก สผโลติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ กมฺมวิปาโก อผโลติ ฯ อามนฺตา ฯ ปาณาติปาโต อผโลติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ กมฺมวิปาเกน อทินฺนํ อาทิเยยฺย ฯเปฯ มุสา ภเณยฺย ปิสุณํ ภเณยฺย ผรุสํ ภเณยฺย สมฺผํ ปลเปยฺย สนฺธึ ฉินฺเทยฺย นิลฺโลปํ หเรยฺย เอกาคาริกํ กเรยฺย ปริปนฺเถ ติฏฺเฐยฺย ปรทารํ คจฺเฉยฺย คามฆาตกํ กเรยฺย นิคมฆาตกํ กเรยฺย กมฺมวิปาเกน ทานํ ทเทยฺย จีวรํ ทเทยฺย ปิณฺฑปาตํ ทเทยฺย เสนาสนํ ทเทยฺย คิลานปจฺจย- เภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺยาติ ฯ อามนฺตา ฯ คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขาโร สผโลติ ฯ อามนฺตา ฯ กมฺมวิปาโก สผโลติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ กมฺมวิปาโก อผโลติ ฯ อามนฺตา ฯ คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขาโร อผโลติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ป. ไม่พึงกล่าวว่า สิ่งทั้งปวงนี้เป็นเพราะกรรม หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ว่า โลกเป็นไปเพราะกรรม หมู่สัตว์เป็นไป เพราะกรรม สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นเครื่องกระชับ เหมือนลิ่มสลัก แห่งรถ ที่แล่นไปอยู่ ฉะนั้น บุคคลได้เกียรติ ความสรรเสริญ เพราะกรรม และได้ความเสื่อม การถูกฆ่า การถูกจองจำ ก็เพราะ กรรม บุคคลรู้ชัดซึ่งกรรมนั้นว่า เป็นเครื่องทำให้ต่างกัน ฉะนี้แล้ว ไฉนจะพึงกล่าวว่า กรรมไม่มีในโลกเล่า ดังนี้ เป็นสูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. ถ้าอย่างนั้น สิ่งทั้งปวงนี้ ก็เป็นเพราะกรรม น่ะสิ สัพพมิทัง กัมมโตติกถา จบ ----------------------------------------------------- @ ขุ. สุ. ข้อ ๓๘๒ หน้า ๔๕๗

น วตฺตพฺพํ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ ฯ อามนฺตา ฯ นนุ วุตฺตํ ภควตา กมฺมุนา วตฺตตี โลโก กมฺมุนา วตฺตตี ปชา กมฺมนิพนฺธนา สตฺตา รถสฺสาณีว ยายโต กมฺเมน กิตฺตึ ลภเต ปสํสํ กมฺเมน ชานิญฺจ วธญฺจ พนฺธํ ตํ กมฺมํ นานากรณํ วิทิตฺวา กสฺมา วเท นตฺถิ กมฺมนฺติ โลเกติ อตฺเถว สุตฺตนฺโตติ ฯ อามนฺตา ฯ เตน หิ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ ฯ สพฺพมิทํ กมฺมโตติกถา ฯ ---------------