๑๐๐. สรณทุกะ ๑๗. อุปปันนติกะ

สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรม ที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น เหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัย สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นเหตุ ให้สัตว์ร้องไห้และที่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัย (๓) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๔๕๔} พระอภิธรรมปิฎก ธัมมานุโลม [ทุกติกปัฏฐาน] ๑๐๐. สรณทุกะ ๑๗. อุปปันนติกะ สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น เหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นโดยเหตุปัจจัย (๑) สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น เหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นโดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ) สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็น เหตุให้สัตว์ร้องไห้ซึ่งเกิดขึ้นโดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)

เหตุปัจจัย มี ๔ วาระ อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ อธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ สหชาตปัจจัย มี ๕ วาระ อัญญมัญญปัจจัย มี ๒ วาระ นิสสยปัจจัย มี ๗ วาระ อุปนิสสยปัจจัย มี ๔ วาระ ปุเรชาตปัจจัย มี ๒ วาระ ปัจฉาชาตปัจจัย มี ๒ วาระ กัมมปัจจัย มี ๔ วาระ วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ อาหารปัจจัย มี ๔ วาระ อินทรียปัจจัย มี ๔ วาระ ฌานปัจจัย มี ๔ วาระ มัคคปัจจัย มี ๔ วาระ สัมปยุตตปัจจัย มี ๒ วาระ วิปปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ (ย่อ) (พึงขยายให้พิสดารเหมือนปัญหาวารในกุสลติกะ) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๔๔ หน้า : ๔๕๕}