๕. สกมานสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
Text only · no interpretationข้อ ๓๒–๓๓พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค2 items1 editions
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค สกมานสูตรที่ ๕
๓๒
(เทวดากล่าวว่า) เมื่อนกทั้งหลายพักร้อน ในเวลาตะวันเที่ยง ป่าใหญ่ ประหนึ่งว่าครวญคราง ความครวญครางของป่านั้นเป็นภัย ปรากฏแก่ข้าพเจ้า ฯ
๓๓
(พระผู้มีพระภาคตรัสว่า) เมื่อนกทั้งหลายพักร้อน ในเวลาตะวันเที่ยง ป่าใหญ่ ประหนึ่งว่าครวญคราง นั้นเป็นความยินดีปรากฏแก่เรา ฯ