This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๔. อนิจจสูตร ที่ ๓
พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรคข้อ ๓๓๗about 1 min read · 416 charactersText only · no interpretation
Contents of this part
๑. กุกกุฬสูตรข้อ ๓๓๔๒. อนิจจสูตร ที่ ๑ข้อ ๓๓๕๓. อนิจจสูตร ที่ ๒ข้อ ๓๓๖๔. อนิจจสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๓๗๕. ทุกขสูตร ที่ ๑ ๖. ทุกขสูตร ที่ ๒ ๗. ทุกขสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๓๘๘. อนัตตสูตร ที่ ๑ข้อ ๓๓๙๙. อนัตตสูตร ที่ ๒ข้อ ๓๔๐๑๐. อนัตตสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๔๑๑๑. กุลปุตตสูตร ที่ ๑ข้อ ๓๔๒๑๒. กุลปุตตสูตร ที่ ๒ข้อ ๓๔๓๑๓. กุลปุตตสูตร ที่ ๓ข้อ ๓๔๔๑๔. กุลปุตตสูตร ที่ ๔ข้อ ๓๔๕
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ๔. อนิจจสูตรที่ ๓ ว่าด้วยการละฉันทะราคะในสิ่งที่เป็นอนิจจัง
337
พระนครสาวัตถี. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในสิ่งที่ไม่ เที่ยงเสีย. ก็อะไรเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง รูปเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะในรูปนั้น เสีย. เวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณเป็นสิ่งที่ไม่เที่ยง เธอทั้งหลายพึงละฉันทราคะใน วิญญาณเสีย. จบ สูตรที่ ๔.