This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๑๑. อันตวาสูตร
พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรคข้อ ๔๓๖about 1 min read · 426 charactersText only · no interpretation
Contents of this part
๑. นวาตสูตรข้อ ๔๑๗–๔๑๘๒. เอตังมมสูตรข้อ ๔๑๙–๔๒๐๓. โสอัตตาสูตรข้อ ๔๒๑–๔๒๒๔. โนจเมสิยาสูตรข้อ ๔๒๓–๔๒๔๕. นัตถิทินนสูตรข้อ ๔๒๕–๔๒๖๖. กโรโตสูตรข้อ ๔๒๗–๔๒๘๗. เหตุสูตรข้อ ๔๒๙–๔๓๐๘. มหาทิฏฐิสูตรข้อ ๔๓๑–๔๓๒๙. สัสสตทิฏฐิสูตรข้อ ๔๓๓–๔๓๔๑๐. อสัสสตทิฏฐิสูตรข้อ ๔๓๕๑๑. อันตวาสูตรข้อ ๔๓๖๑๒. อนันตวาสูตรข้อ ๔๓๗๑๓. ตังชีวังตังสรีรังสูตรข้อ ๔๓๘๑๔. อัญญังชีวังอัญญังสรีรังสูตรข้อ ๔๓๙๑๕. โหติตถาคตสูตรข้อ ๔๔๐๑๖. นโหติตถาคตสูตรข้อ ๔๔๑๑๗. โหติจนโหติตถาคตสูตรข้อ ๔๔๒๑๘. เนวโหตินนโหติตถาคตสูตรข้อ ๔๔๓–๔๔๔
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ๑๑. อันตวาสูตร ว่าด้วยความเห็นว่าโลกมีที่สุด
436
พระนครสาวัตถี. พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่ออะไรมี อยู่ เพราะถือมั่นอะไร เพราะยึดมั่นอะไร จึงเกิดทิฏฐิขึ้นอย่างนี้ว่า โลกมีที่สุด? ภิกษุทั้งหลาย กราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมของข้าพระองค์ทั้งหลายมีพระผู้มีพระภาคเป็นรากฐาน ฯลฯ เป็นผู้เที่ยงที่จะตรัสรู้เป็นเบื้องหน้า. จบ สูตรที่ ๑๑.