อทฬิททสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง
Text only · no interpretationข้อ ๕๑๔–๕๑๕พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๑ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค2 items1 editions
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๙ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๑ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อทฬิททสูตร ด้วยเหตุเพียงเท่าไรจึงเรียกว่าคนไม่จน
๕๑๔
สาวัตถีนิทาน. ภิ. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า คนไม่จน คนไม่จน ดังนี้ ด้วยเหตุเพียงเท่าไรหนอ จึงเรียกว่า คนไม่จน?
๕๑๕
พ. ดูกรภิกษุ ที่เรียกว่า คนไม่จน ก็เพราะโพชฌงค์ ๗ อันตนเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน? คือ สติสัมโพชฌงค์ ฯลฯ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ ดูกรภิกษุ ที่เรียกว่า คนไม่จน ก็เพราะโพชฌงค์ ๗ เหล่านี้แล อันตนเจริญแล้ว กระทำให้มาก แล้ว. จบ สูตรที่ ๗