This collection answers by quoting only — editions are set side by side, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๘. อัมพยาคทายกเถราปทาน (๒๓๘)
พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ข้อ ๒๔๐about 2 min read · 665 charactersText only · no interpretation
Contents of this part
๑. อุทกาสนทายกเถราปทาน (๒๓๑)ข้อ ๒๓๓๒. ภาชนทายกเถราปทาน (๒๓๒)ข้อ ๒๓๔๓. สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓)ข้อ ๒๓๕๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔)ข้อ ๒๓๖๕. เวทิทายกเถราปทาน (๒๓๕)ข้อ ๒๓๗๖. วรรณการเถราปทาน (๒๓๖)ข้อ ๒๓๘๗. ปิยาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๗)ข้อ ๒๓๙๘. อัมพยาคทายกเถราปทาน (๒๓๘)ข้อ ๒๔๐๙. ชคติการกเถราปทาน (๒๓๙)ข้อ ๒๔๑๑๐. วาสิทายกเถราปทาน (๒๔๐)ข้อ ๒๔๒
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ อัมพยาคทายกเถราปทานที่ ๘ (๒๓๘) ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะม่วง
240
เราเป็นผู้ฉลาดในศิลปะของตน ได้ไปสู่ป่าชัฏ ได้พบพระพุทธเจ้ากำลังเสด็จ ดำเนินอยู่ จึงถวายผลมะม่วง ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวาย ผลมะม่วง คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอัมพยาคทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อัมพยาคทายกเถราปทาน.
80%