มาตรา ๒๐

ในการที่พนักงานเจาหนาที่กักตัวคนต9างดาวผูใดไวตามมาตรา ๑๙ให พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจกักตัวคนต9างดาวผูนั้นไดเท9าที่จำเป1นตามพฤติการณ0แห9งกรณี แต9หามมิให กักตัวไวเกินสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต9เวลาที่ผู ถูกกักตัวมาถึงที่ทำการของพนักงานเจาหนาที่ ในกรณีที่มี เหตุจำเป1นจะยืดเวลาเกินสี่สิบแปดชั่วโมงก็ได แต9มิใหเกินเจ็ดวันและใหพนักงานเจาหนาที่บันทึกเหตุ จำเป1นที่ตองยืดเวลาไวใหปรากฏดวย ในกรณีที่มีเหตุจำเป1นตองกักตัวคนต9างดาวผูใดไวเกินกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง ให่ยื่นคำรองต9อศาลขอใหมีอำนาจกักตัวคนต9างดาวผูนั้นไวต9อไปอีกได และศาลอาจสั่ง ใหมีอำนาจกักตัวไวเท9าที่จำเป1นครั้งละไม9เกินสิบสองวัน แต9ถาศาลเห็นสมควรจะสั่งใหปล9อยตัวไป ชั่วคราวโดยเรียกประกัน หรือเรียกทั้งประกันและหลักประกันก็ได