มาตรา ๓๕

คนต9างดาวซึ่งเขามาในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราวตามมาตรา ๓๔ อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรภายใตเงื่อนไขใด ๆ ก็ได ระยะเวลาที่จะอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรใหกำหนดดังนี้

(๑) ไม9เกินสามสิบวัน สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔(๔)

(๘) และ(๙)

(๒) ไม9เกินเกาสิบวัน สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔(๓)

(๓) ไม9เกินหนึ่งป2 สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔ (๕) (๑๐) (๑๑) (๑๒) (๑๓)

(๑๔) และ(๑๕)

(๔) ไม9เกินสองป2 สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔(๖)

(๕) ตามกำหนดระยะเวลาตามความจำเป1น สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔(๑) และ (๒)

(๖) ตามกำหนดระยะเวลาที่คณะกรรมการส9งเสริมการลงทุนพิจารณาเห็นสมควร สำหรับกรณีตามมาตรา ๓๔(๗) ที่คนต9างดาวมีเหตุจำเป1นจะตองอยู9ในราชอาณาจักรเกินระยะเวลาที่กำหนด ใน(๑) (๒)

(๓) และ(๔) ใหอธิบดีเป1นผูพิจารณาอนุญาตใหอยู9ต9อไปไดครั้งละไม9เกินหนึ่งป2 และเมื่อได อนุญาตแลวใหรายงานต9อคณะกรรมการเพื่อทราบพรอมดวยเหตุผลภายในเจ็ดวันนับแต9วันอนุญาต การขออนุญาตเพื่ออยู9ในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราวต9อไปแต9ละครั้ง ใหคนต9าง ดาวยื่นคำขอตามแบบและเสียค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ในระหว9างรอฟ4งคำสั่งใหคน ต9างดาวผูนั้นอยู9ในราชอาณาจักรไปพลางก9อนได สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา