มาตรา ๓๑

ประมวลกฎหมายที่ดิน · ๒๔๙๗

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

๓๑

โฉนดที่ดินหรือหนังสือรับรอง ห้ามโอน การทำประโยชน์ที่ได้ออกสืบเนื่องมาจากใบจองตาม มาตรา ๓๐และมาตรา ๓๓ห้ามมิให้ผู้ได้มาซึ่งสิทธิในที่ดิน ดังกล่าวโอนที่ดินนั้นให้แก่ผู้อื่นในกรณีดังต่อไปนี้

(๑) ถ้าเป็นกรณีที่ได้ออกใบจองในหรือหลัง ห้ามโอน๑๐ปี วันที่ ๑๔ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๑๕ห้ามโอนภายใน กำหนดสิบปีนับแต่วันได้รับโฉนดที่ดินหรือหนังสือ รับรองการทำประโยชน์ (๒)ถ้าเป็นกรณีที่ได้ออกใบจองก่อนวันที่๑๔ ห้ามโอน๕ปี ธันวาคมพ.ศ.๒๕๑๕เฉพาะที่รัฐให้การช่วยเหลือใน ด้านสาธารณูปโภคและอื่นๆเนื่องจากการจัดที่ดิน ห้ามโอนภายในกำหนดห้าปี นับแต่วันได้รับโฉนด ที่ดินหรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์ ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ ข้อยกเว้น ๒๐ ที่ดินนั้นตกทอดทางมรดกหรือโอนให้แก่ทบวง การห้ามโอน การเมืององค์การของรัฐบาลตามกฎหมายว่าด้วยการ จัดตั้งองค์การของรัฐบาล รัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นโดย พระราชบัญญัติหรือโอนให้แก่สหกรณ์เพื่อชำระหนี้ โดยได้รับอนุมัติจากนายทะเบียนสหกรณ์ ภายในกำหนดเวลาห้ามโอนตามวรรคหนึ่ง ห้ามบังคับคดี ที่ดินนั้นไม่อยู่ในข่ายแห่งการบังคับคดี

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2497 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด