กฎกระทรวงการอนุญาตผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองยาเสพติดให้โทษในประเภท 4 พ.ศ. 2567

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๔ กันยายน ๒๕๖๗ กฎกระทรวง การอนุญาตผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครอง ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ พ.ศ. ๒๕๖๗ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมาย ยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๖๔ และมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่ง มาตรา ๓๔ วรรคสาม มาตรา ๓๕ วรรคสาม มาตรา ๓๖ และมาตรา ๓๗ วรรคหนึ่ง แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติด รัฐมนตรีว่าการกระทรวง สาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๕ การควบคุม6 มาตรา
2. มาตรา ๒๘

   ผู้รับอนุญาตผลิตยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ มีหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑) จัดให้มีป้ายแสดงไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร ณ สถานที่ผลิต ที่จัดทำด้วยวัสดุถาวร ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๖๐ เซนติเมตร โดยมีข้อความเป็นอักษรไทยว่า สถานที่ผลิตยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๓ เซนติเมตร (๒) จัดให้มีการวิเคราะห์ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ที่ผลิตขึ้นก่อนนำออกจาก สถานที่ผลิตทุกครั้ง และมีหลักฐานแสดงรายละเอียดของการวิเคราะห์ซึ่งต้องเก็บรักษาไว้ไม่น้อยกว่า หนึ่งปีหลังจากวันสิ้นอายุหรือวันทดสอบซ้ำ (๓) จัดให้มีฉลากที่ภาชนะหรือหีบห่อบรรจุยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ โดยให้อยู่ใน ตำแหน่งที่เห็นได้ง่ายและชัดเจน และอย่างน้อยต้องมีรายการ ดังต่อไปนี้ (ก) ชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ หรืออาจใช้ชื่อเป็นอย่างอื่นแต่มีสูตรโครงสร้าง ทางเคมีอย่างเดียวกัน เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๔ กันยายน ๒๕๖๗ (ข) ข้อความเป็นอักษรไทยสีแดงว่า “ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔” ที่มีขนาด เห็นได้ชัดเจน เป็นระยะต่อเนื่องกันบนพื้นสีขาวโดยมีเส้นกรอบสีแดง (ค) ปริมาณหรือความเข้มข้นของยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ที่บรรจุ (ง) วัน เดือน ปี ที่ผลิต และวัน เดือน ปี ที่สิ้นอายุ หรือวันครบกำหนดการทดสอบซ้ำ หากไม่สามารถระบุเป็นวันที่ ให้ระบุเป็นเดือน ปี (จ) เลขที่หรืออักษรแสดงครั้งที่ผลิต หรือเลขที่หรืออักษรแสดงครั้งที่วิเคราะห์ (ฉ) ชื่อผู้ผลิตและที่ตั้งของสถานที่ผลิต (ช) สภาวะการเก็บรักษา (๔) จัดให้มีการเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ แยกจากยาหรือวัตถุอื่น และเก็บเป็น สัดส่วนในที่เก็บซึ่งมั่นคงแข็งแรงและมีกุญแจใส่ไว้หรือเครื่องป้องกันอย่างอื่นที่มีสภาพเท่าเทียมกัน (๕) ในกรณีที่ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตาม (๔) ถูกโจรกรรม สูญหาย หรือ ถูกทำลาย ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้เลขาธิการ อย. ทราบโดยมิชักช้า (๖) จัดให้มีการทำบัญชีเกี่ยวกับการผลิตยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาต โดยต้องเก็บรักษาบัญชีไว้และพร้อมที่จะแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ทุกเวลาในขณะเปิดดำเนินการ ทั้งนี้ อย่างน้อยภายในสามปีนับแต่วันที่ลงรายการครั้งสุดท้ายในบัญชี (๗) เสนอรายงานเกี่ยวกับการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาตต่อเลขาธิการ อย. เป็นรายเดือน (๘) จัดให้มีการป้องกันตามสมควรเพื่อมิให้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ สูญหายหรือ มีการนำไปใช้โดยมิชอบ (๙) ผลิตหรือเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาตในสถานที่ที่ระบุไว้ใน ใบอนุญาตเท่านั้น (๑๐) ปฏิบัติตามมาตรการการควบคุมยาเสพติดตามที่คณะกรรมการกำหนดโดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา

3. มาตรา ๒๙

   ผู้รับอนุญาตนำเข้ายาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ มีหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑) จัดให้มีป้ายแสดงไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร ณ สถานที่นำเข้า ที่จัดทำด้วยวัสดุถาวร ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๖๐ เซนติเมตร โดยมีข้อความเป็นอักษรไทยว่า สถานที่นำเข้ายาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๓ เซนติเมตร (๒) จัดให้มีใบรับรองของผู้ผลิตซึ่งแสดงรายละเอียดผลการวิเคราะห์ยาเสพติดให้โทษ ในประเภท ๔ ที่นำเข้า เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๔ กันยายน ๒๕๖๗ (๓) จัดให้มีฉลากที่ภาชนะหรือหีบห่อบรรจุยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ โดยให้อยู่ใน ตำแหน่งที่เห็นได้ง่ายและชัดเจน และอย่างน้อยต้องมีชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ หรืออาจใช้ชื่อ เป็นอย่างอื่นแต่มีสูตรโครงสร้างทางเคมีอย่างเดียวกัน (๔) จัดให้มีการเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ แยกจากยาหรือวัตถุอื่น และเก็บเป็น สัดส่วนในที่เก็บซึ่งมั่นคงแข็งแรงและมีกุญแจใส่ไว้หรือเครื่องป้องกันอย่างอื่นที่มีสภาพเท่าเทียมกัน (๕) ในกรณีที่ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตาม (๔) ถูกโจรกรรม สูญหาย หรือ ถูกทำลาย ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้เลขาธิการ อย. ทราบโดยมิชักช้า (๖) จัดให้มีการทำบัญชีเกี่ยวกับการนำเข้ายาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาต โดยต้องเก็บรักษาบัญชีไว้และพร้อมที่จะแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ทุกเวลาในขณะเปิดดำเนินการ ทั้งนี้ อย่างน้อยภายในสามปีนับแต่วันที่ลงรายการครั้งสุดท้ายในบัญชี (๗) เสนอรายงานเกี่ยวกับการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาตต่อเลขาธิการ อย. เป็นรายเดือน (๘) จัดให้มีการป้องกันตามสมควรเพื่อมิให้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ สูญหายหรือ มีการนำไปใช้โดยมิชอบ (๙) เก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ที่นำเข้า ตามที่ได้รับอนุญาตในสถานที่ที่ระบุไว้ใน ใบอนุญาตเท่านั้น (๑๐) นำเข้ายาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ไม่เกินปริมาณที่ได้รับอนุญาต (๑๑) นำเข้ายาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาตเพื่อใช้ประโยชน์ในกิจการ ของตนเท่านั้น (๑๒) ปฏิบัติตามมาตรการการควบคุมยาเสพติดตามที่คณะกรรมการกำหนดโดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา

4. มาตรา ๓๐

   ผู้รับอนุญาตส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ มีหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑) จัดให้มีป้ายแสดงไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร ณ สถานที่ส่งออก ที่จัดทำด้วยวัสดุถาวร ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๖๐ เซนติเมตร โดยมีข้อความเป็นอักษรไทยว่า สถานที่ส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๓ เซนติเมตร (๒) จัดให้มีใบรับรองของผู้ผลิตซึ่งแสดงรายละเอียดผลการวิเคราะห์ยาเสพติดให้โทษ ในประเภท ๔ ที่ส่งออก (๓) ดูแลให้มีฉลากยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ซึ่งมีข้อมูลครบถ้วนตามที่ผู้รับอนุญาตผลิต หรือนำเข้าจัดไว้ เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๔ กันยายน ๒๕๖๗ (๔) จัดให้มีการเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ แยกจากยาหรือวัตถุอื่น และเก็บเป็น สัดส่วนในที่เก็บซึ่งมั่นคงแข็งแรงและมีกุญแจใส่ไว้หรือเครื่องป้องกันอย่างอื่นที่มีสภาพเท่าเทียมกัน (๕) ในกรณีที่ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตาม (๔) ถูกโจรกรรม สูญหาย หรือ ถูกทำลาย ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้เลขาธิการ อย. ทราบโดยมิชักช้า (๖) จัดให้มีการทำบัญชีเกี่ยวกับการส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาต โดยต้องเก็บรักษาบัญชีไว้และพร้อมที่จะแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ทุกเวลาในขณะเปิดดำเนินการ ทั้งนี้ อย่างน้อยภายในสามปีนับแต่วันที่ลงรายการครั้งสุดท้ายในบัญชี (๗) เสนอรายงานเกี่ยวกับการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาตต่อเลขาธิการ อย. เป็นรายเดือน (๘) จัดให้มีการป้องกันตามสมควรเพื่อมิให้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ สูญหายหรือ มีการนำไปใช้โดยมิชอบ (๙) เก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ที่จะส่งออกตามที่ได้รับอนุญาตในสถานที่ที่ระบุไว้ ในใบอนุญาตเท่านั้น (๑๐) ส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ไม่เกินปริมาณที่ได้รับอนุญาต (๑๑) ปฏิบัติตามมาตรการการควบคุมยาเสพติดตามที่คณะกรรมการกำหนดโดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา

5. มาตรา ๓๑

   ผู้รับอนุญาตจำหน่ายยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ มีหน้าที่รายงานการจำหน่าย ตามที่ได้รับอนุญาตต่อเลขาธิการ อย. เมื่อดำเนินการแล้วเสร็จ

6. มาตรา ๓๒

   ผู้รับอนุญาตมีไว้ในครอบครองยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ มีหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑) จัดให้มีป้ายแสดงไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร ณ สถานที่ทำการ ของผู้รับอนุญาต ที่จัดทำด้วยวัสดุถาวร ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐x๖๐ เซนติเมตร โดยมีข้อความ เป็นอักษรไทยว่า สถานที่มีไว้ในครอบครองยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ขนาดตัวอักษรสูง ไม่น้อยกว่า ๓ เซนติเมตร (๒) ดูแลให้มีฉลากยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ซึ่งมีข้อมูลครบถ้วนตามที่ผู้รับอนุญาตผลิต หรือนำเข้าจัดไว้ (๓) จัดให้มีการเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ แยกจากยาหรือวัตถุอื่น และเก็บเป็น สัดส่วนในที่เก็บซึ่งมั่นคงแข็งแรงและมีกุญแจใส่ไว้หรือเครื่องป้องกันอย่างอื่นที่มีสภาพเท่าเทียมกัน (๔) ในกรณีที่ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตาม (๓) ถูกโจรกรรม สูญหาย หรือถูกทำลาย ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้เลขาธิการ อย. ทราบโดยมิชักช้า เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๔ กันยายน ๒๕๖๗ (๕) จัดให้มีการทำบัญชีเกี่ยวกับการมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาต โดยต้องเก็บรักษาบัญชีไว้และพร้อมที่จะแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ทุกเวลา ในขณะเปิดดำเนินการ ทั้งนี้ อย่างน้อยภายในสามปีนับแต่วันที่ลงรายการครั้งสุดท้ายในบัญชี (๖) เสนอรายงานเกี่ยวกับการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาตต่อเลขาธิการ อย. เป็นรายเดือน (๗) จัดให้มีการป้องกันตามสมควรเพื่อมิให้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ สูญหายหรือ มีการนำไปใช้โดยมิชอบ (๘) เก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาตในสถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาต เท่านั้น (๙) ปฏิบัติตามมาตรการการควบคุมยาเสพติดตามที่คณะกรรมการกำหนดโดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา

7. มาตรา ๓๓

   การจัดทำบัญชีและการจัดทำรายงานตามข้อ ๒๘ ข้อ ๒๙ ข้อ ๓๐ ข้อ ๓๑ และข้อ ๓๒ ให้มีรายละเอียดและเป็นไปตามแบบที่เลขาธิการ อย. กำหนด โดยประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา