กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานการให้บริการของหน่วยบริการอาชีวเวชกรรม พ.ศ. 2567

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมมาตรา ๓–๔ · 2
2. หมวด ๒ มาตรฐานด้านการให้บริการตรวจสุขภาพและเก็บสิ่งส่งตรวจทางชีวภาพมาตรา ๕–๖ · 2
3. หมวด ๓ มาตรฐานด้านบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรมมาตรา ๗–๑๐ · 4
4. หมวด ๔ มาตรฐานด้านเครื่องมือสำหรับการให้บริการอาชีวเวชกรรมมาตรา ๑๑–๑๓ · 3

ปรารภ

เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๗ กฎกระทรวง กำหนดมาตรฐานการให้บริการของหน่วยบริการอาชีวเวชกรรม พ.ศ. 2567 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๒๔ (๑) แห่งพระราชบัญญัติ ควบคุมโรคจากการประกอบอาชีพและโรคจากสิ่งแวดล้อม พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวง สาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมโรคจากการประกอบอาชีพและโรคจากสิ่งแวดล้อม ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๑ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรม

   2 มาตรา
2. ๓

   หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมมีหกประเภท ดังต่อไปนี้ (๑) สถานบริการสาธารณสุขของรัฐ (๒) สถานบริการสาธารณสุขของเอกชน ดังนี้ (ก) สถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล (ข) สถานพยาบาลเคลื่อนที่ของสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๗ (๓) สภากาชาดไทย (๔) หน่วยบริการการประกอบโรคศิลปะสาขาต่าง ๆ (๕) หน่วยงานหรือหน่วยบริการด้านสุขภาพที่ดำเนินการภายในสถานประกอบกิจการ ดังนี้ (ก) หน่วยงานหรือหน่วยบริการด้านสุขภาพที่ดำเนินการภายในสถานประกอบกิจการ ที่มีจำนวนลูกจ้างตั้งแต่สองร้อยคนขึ้นไป แต่ไม่เกินเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน (ข) หน่วยงานหรือหน่วยบริการด้านสุขภาพที่ดำเนินการภายในสถานประกอบกิจการ ที่มีจำนวนลูกจ้างตั้งแต่หนึ่งพันคนขึ้นไป (๖) องค์กรที่ให้บริการด้านอาชีวเวชกรรม

3. ๔

   หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ ต้องให้บริการอาชีวเวชกรรมตามมาตรฐาน ในด้านต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ (๑) ด้านการให้บริการตรวจสุขภาพและเก็บสิ่งส่งตรวจทางชีวภาพ (๒) ด้านบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรมและบุคลากรผู้สนับสนุนการให้บริการอาชีวเวชกรรม (๓) ด้านเครื่องมือสำหรับการให้บริการอาชีวเวชกรรม