กฎกระทรวง ฉบับที่ 377 (พ.ศ. 2564) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารหลักฐานและทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยกระบวนการทางอิเล็กทรอนิกส์ สำหรับผู้ประกอบการที่ได้ให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศ

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๔ ก หนา้ ๑๓ ราชกิจจานุเบกษา ๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๔ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๗๗ (พ.ศ. 256๔) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารหลักฐานและทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยกระบวนการทาง อิเล็กทรอนิกส์ สำหรับผู้ประกอบการที่ได้ให้บริการทางอิเล็กทรอนิกส์จากต่างประเทศ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓ โสฬส และมาตรา ๘๕/๒๐ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๕๓) พ.ศ. ๒๕๖๔ และ มาตรา ๔ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๒๐) พ.ศ. ๒๕๑๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๑ การจัดทำ ส่ง รับ หรือเก็บรักษาเอกสารหลักฐาน เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๔ ก5 มาตรา
2. มาตรา ๒

   การติดต่อระหว่างผู้ประกอบการและกรมสรรพากรเกี่ยวกับเอกสารหลักฐาน ด้วยกระบวนการทางอิเล็กทรอนิกส์ ให้ดำเนินการผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ของกรมสรรพากร โดยให้ วิธีจัดทำ ส่ง รับ หรือเก็บรักษาเอกสารหลักฐาน เป็นไปตามที่กำหนดในหมวดนี้

3. มาตรา ๓

   ระบบอิเล็กทรอนิกส์ของกรมสรรพากรตามข้อ ๒ ต้องมีกระบวนการอย่างน้อย ในเรื่อง ดังต่อไปนี้ (๑) การพิสูจน์และยืนยันตัวตนของผู้ประกอบการหรือเจ้าพนักงานสรรพากร (๒) การรักษาความมั่นคงปลอดภัยด้านสารสนเทศของระบบอิเล็กทรอนิกส์ (๓) กระบวนการที่ทำให้เอกสารหลักฐานอยู่ในรูปแบบที่เหมาะสม โดยสามารถแสดง หรืออ้างอิงเพื่อใช้ในภายหลัง และยังคงความครบถ้วนของข้อความในเอกสารหลักฐานได้

4. มาตรา ๔

   การจัดทำเอกสารหลักฐานของผู้ประกอบการหรือกรมสรรพากร ให้กระทำในรูปแบบ ที่สามารถเข้าถึงและนำกลับมาใช้ได้โดยความหมายไม่เปลี่ยนแปลง โดยมีมาตรฐานไม่ต่ากว่าที่กำหนด ในกฎหมายว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์

5. มาตรา ๕

   การส่งและรับเอกสารหลักฐานระหว่างผู้ประกอบการและกรมสรรพากร ผ่านระบบ อิเล็กทรอนิกส์ ให้ถือว่ามีผลสมบูรณ์เมื่อได้ปรากฏข้อความยืนยันการรับเอกสารหลักฐานเข้าสู่ระบบ โดยข้อความดังกล่าวต้องมีรายละเอียดเกี่ยวกับเอกสารหลักฐาน รวมถึงวันและเวลาที่ได้ส่งเอกสาร หลักฐานนั้น การส่งเอกสารหลักฐานของผู้ประกอบการให้แก่กรมสรรพากรตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่า ผู้ประกอบการได้รับรองความถูกต้องและครบถ้วนของข้อความที่ปรากฏในเอกสารหลักฐานที่ได้ส่งนั้น

6. มาตรา ๖

   การเก็บรักษาเอกสารหลักฐานของกรมสรรพากร ต้องใช้วิธีการที่เชื่อถือได้ และสามารถเข้าถึงข้อความในเอกสารหลักฐานนั้นในภายหลังโดยความหมายไม่เปลี่ยนแปลง โดยมี มาตรฐานไม่ต่ากว่าที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์