สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุตต์ ฉันนวรรคที่ ๔ ๘. เอชสูตรที่ ๒

ในปฐมเอชสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า เอชา ได้แก่ ตัณหา. ตัณหาแม้นั้น ท่านเรียกว่าเอชา เพราะอรรถว่าหวั่นไหว. อนึ่ง เอชานั้นชื่อว่าโรคะ เพราะอรรถเบียดเบียน. ชื่อว่าคัณฑะ ฝี เพราะอรรถว่าประทุษร้ายในภายใน. ชื่อว่าสัลละ ลูกศร เพราะอรรถว่าตัด.

บทว่า ตสฺมา ความว่า เพราะเหตุที่เอชา ชื่อว่าเป็นตัวตัณหา เป็นตัวโรคและเป็นลูกศร ฉะนั้น.

คำว่า จกฺขุ น มญฺเญยฺย เป็นต้นมีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล.

สูตรทั้งหมด ท่านจัดไว้ในหนหลังชักมาแสดงไว้แม้ในที่นี้.

สูตรที่ ๘ มีนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล.

จบอรรถกถาปฐมเอชสูตรที่ ๗ - ทุติยเอชสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------

อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุตต์ ฉันนวรรคที่ ๔ ๖. พาหิยสูตร