๑

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยภยสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อฺทโกโรหนฺตสฺส คือ คนผู้ลงสู่น้ำ. บทว่า ปาฏิกงฺขิตพฺพานิ ได้แก่ พึงปรารถนา.

บทว่า สุสุกาภยํ ได้แก่ ภัยคือปลาร้าย. บทว่า มุขาวรณํ มญฺเญ กโรนุติ ความว่า ภิกษุเหล่านี้ย่อมทำเหมือนปิดปาก.

บทว่า โอทริกตฺตสฺส แปลว่า ของคนกินจุ เพราะมีท้องใหญ่.

ในบทว่า อรกฺขิเตเนว กาเยน เป็นต้น พึงทราบความดังนี้

เธอมีกายไม่รักษาแล้ว เพราะไม่มีการสำรวม ๓ อย่างในกายทวาร มีวาจาไม่รักษาแล้ว เพราะไม่มีการสำรวม ๔ อย่างในวจีทวาร.

จบอรรถกถาทุติยภยสูตรที่ ๒ -----------------------------------------------------