อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ โรหิตัสสวรรคที่ ๕ ๗. สุวิทูรสูตร

พึงทราบวินิจฉัยในสุวิทูรสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า สุวิทูรวิทูรานิ ความว่า ไม่ใกล้กันโดยปริยายไรๆ คือไกลแสนไกลนั่นเอง.

บทว่า นภญฺจ ภิกฺขเว ปฐวี จ ได้แก่ อากาศกับแผ่นดินใหญ่.

ในสองอย่างนั้น ชื่อว่าอากาศไม่ไกลจากแผ่นดิน แม้ประมาณ ๒ นิ้วก็จริง ถึงอย่างนั้น ท่านก็ยังกล่าวว่าไกลแสนไกล เพราะไม่ติดกันและกัน.

บทว่า เวโรจโน คือ ดวงอาทิตย์.

บทว่า สตญฺจ ภิกฺขเว ธมฺโม ความว่า โพธิปักขิยธรรม ๓๗ อันต่างด้วยสติปัฏฐาน ๔ เป็นต้น.

บทว่า อสตญฺจ ธมฺโม ความว่า อสัทธรรมอันต่างด้วยทิฏฐิ ๖๒.

บทว่า ปภงฺกโร คือ ดวงอาทิตย์.

บทว่า อพฺยายิโก โหติ ได้แก่ ไม่จางไปเป็นสภาพ.

บทว่า สตํ สมาคโม ความว่า การสมาคมของบัณฑิตด้วยสามารถกระชับมิตร.

บทว่า ยาวมฺปิ ติฏฺเฐยฺย ความว่า จะพึงตั้งอยู่นานเท่าใด.

บทว่า ตเถว โหติ ความว่า ก็คงที่อยู่เช่นนั้น ไม่ละปกติ.

บทว่า ขิปฺปญฺหิ เวติ คือ ย่อมจางเร็ว.

จบอรรถกถาสุวิทูรสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------