อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ปัณณาสก์ เมตตาวรรคที่ ๑ ๒. ปัญญาสูตร

ปัญญาสูตรที่ ๒ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า อาทิพฺรหฺมจริยกาย แปลว่า อันเป็นเบื้องต้นแห่งมรรคพรหมจรรย์.

บทว่า ปญฺญาย ได้แก่ วิปัสสนา ปัญญาอันเห็นแจ้ง.

บทว่า ครุฏฺฐานิยํ แปลว่า ผู้ควรแก่ความเป็นครูอันเป็นปัจจัยให้เกิดความเคารพ.

บทว่า ติพฺพํ แปลว่า หนา.

บทว่า ปริปุจฺฉติ ได้แก่ ถามถึงเงื่อนเบื้องต้นเบื้องปลายแห่งอรรถะบาลี.

บทว่า ปริปญฺหติ ได้แก่ ตั้งปัญหา คือนึกว่าเราจักถามข้อนี้และข้อนี้.

บทว่า ทฺวเยน แปลว่า ๒ อย่าง.

บทว่า อนานากถิโก คือ เป็นผู้ไม่กล่าวเรื่องต่างๆ.

บทว่า อติรจฺฉานกถิโก คือ ไม่กล่าวเดียรัจฉานกถามีอย่างต่างๆ.