๑

วรรคที่ ๒ ปฐมมหานามสูตรที่ ๑ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า นานาวิหาเรหิ วิหรตํ ความว่า ชื่อว่าธรรมเป็นเครื่องอยู่ประจำสำหรับคฤหัสถ์ มิได้มีอย่างเดียว เพราะเหตุนั้น เจ้ามหานามศากยะจึงทูลถามว่า เมื่อหม่อมฉันอยู่ด้วยธรรมเป็นเครื่องอยู่ไม่ประจำ.

ด้วยบทว่า เกน วิหาเรน เจ้ามหานามศากยะทูลถามว่า หม่อมฉันพึงอยู่ด้วยธรรมเป็นเครื่องประจำอย่างไหน พระเจ้าข้า.

บทว่า อาราธโก ได้แก่ ผู้ทำให้ถึงพร้อม ผู้บริบูรณ์.

บทว่า ธมฺมโสตสมาปนฺโน พุทฺธานุสฺสตึ ภาเวติ ความว่า ผู้ถึงพร้อมด้วยกระแสธรรมแล้ว ย่อมเจริญพุทธานุสสติ.

จบอรรถกถาปฐมมหานามสูตรที่ ๑ -----------------------------------------------------