๗. เจตนาสูตร

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของท่าน อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ... พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า ดูกร ราหุล เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน รูปสัญเจตนา ... สัททสัญเจตนา ... คันธสัญเจตนา ... รสสัญเจตนา ... โผฏฐัพพสัญเจตนา ... ธัมมสัญเจตนา เที่ยง หรือไม่เที่ยง ฯ ท่านพระราหุลกราบทูลว่า ไม่เที่ยง พระเจ้าข้า ... ฯ

สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตํ กึ มญฺญสิ ราหุล รูปสญฺเจตนา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... สทฺทสญฺเจตนา ... คนฺธสญฺเจตนา ... รสสญฺเจตนา ... โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนา ... ธมฺมสญฺเจตนา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... ฯ

ดูกรราหุล อริยสาวกผู้ได้สดับ เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่าย ทั้งในรูปสัญเจตนา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในสัททสัญเจตนา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งใน คันธสัญเจตนา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในรสสัญเจตนา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในโผฏฐัพพ- *สัญเจตนา ย่อมเบื่อหน่ายทั้งในธัมมสัญเจตนา เมื่อเบื่อหน่าย ย่อมคลาย กำหนัด ฯลฯ ฯ จบสูตรที่ ๗

เอวํ ปสฺสํ ราหุล สุตวา อริยสาวโก รูปสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ สทฺทสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ คนฺธสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ รสสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ โผฏฺฐพฺพสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ ธมฺมสญฺเจตนายปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ ปชานาตีติ ฯ สตฺตมํ ฯ