๙. สูจิสูตร ที่ ๒

ฯลฯ ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า เมื่อผมลงมาจาก ภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นบุรุษมีขนเป็นเข็มลอยอยู่ในเวหาส เข็มเหล่านั้นของบุรุษนั้น เข้าไปในศีรษะแล้วออกทางปาก เข้าไปในปากแล้วออกทางอก เข้าไปในอกแล้ว ออกทางท้อง เข้าไปในท้องแล้วออกทางขาอ่อน เข้าไปในขาอ่อนแล้วออกทาง แข้ง เข้าไปในแข้งแล้วออกทางเท้า ได้ยินว่า บุรุษนั้นส่งเสียงร้องครวญคราง ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์นี้เป็นคนส่อเสียดอยู่ในพระนครราชคฤห์นี้เอง ฯลฯ ฯ จบสูตรที่ ๙

อิธาหํ อาวุโส คิชฺฌกูฏา ปพฺพตา โอโรหนฺโต อทฺทสํ สูจิโลมํ ปุริสํ เวหาสํ คจฺฉนฺตํ ตสฺส ตา สูจิโย สีเส ปวิเสตฺวา มุขโต นิกฺขมนฺติ มุเข ปวิเสตฺวา อุรโต นิกฺขมนฺติ อุเร ปวิเสตฺวา อุทรโต นิกฺขมนฺติ อุทเร ปวิเสตฺวา อุรูหิ นิกฺขมนฺติ อุรูสุ ปวิเสตฺวา ชงฺฆาหิ นิกฺขมนฺติ ชงฺฆาสุ ปวิเสตฺวา ปาเทหิ นิกฺขมนฺติ โส สุทํ อฏฺฏสฺสรํ กโรติ ฯ เอโส ภิกฺขเว สตฺโต อิมสฺมิญฺเญว ราชคเห สูจิโก อโหสิ ฯ นวมํ ฯ