๑๑. กาลัตตยอนัตตสูตร

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นอนัตตา ไม่จำต้องกล่าวถึงรูปที่เป็นปัจจุบันเลย อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่ อาลัยในรูปที่เป็นอดีต ไม่เพลิดเพลินรูปที่เป็นอนาคต ปฏิบัติเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับรูปที่เป็นปัจจุบัน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๗ หน้า : ๒๕} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค [๑. ขันธสังยุต] มูลปัณณาสก์ ๑. นกุลปิตุวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค เวทนาที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นอนัตตา ฯลฯ สัญญาที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นอนัตตา ฯลฯ สังขารที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นอนัตตา ฯลฯ วิญญาณที่เป็นอดีตและอนาคต เป็นอนัตตา ไม่จำต้องกล่าวถึงวิญญาณที่ เป็นปัจจุบันเลย อริยสาวกผู้ได้สดับเห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมไม่อาลัยในวิญญาณที่เป็น อดีต ไม่เพลิดเพลินวิญญาณที่เป็นอนาคต ปฏิบัติเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลาย กำหนัด เพื่อดับวิญญาณที่เป็นปัจจุบัน” กาลัตตยอนัตตสูตรที่ ๑๑ จบ นกุลปิตุวรรคที่ ๑ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. นกุลปิตุสูตร ๒. เทวทหสูตร ๓. หลิททิกานิสูตร ๔. ทุติยหลิททิกานิสูตร ๕. สมาธิสูตร ๖. ปฏิสัลลานสูตร ๗. อุปาทาปริตัสสนาสูตร ๘. ทุติยอุปาทาปริตัสสนาสูตร ๙. กาลัตตยอนิจจสูตร ๑๐. กาลัตตยทุกขสูตร ๑๑. กาลัตตยอนัตตสูตร {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๗ หน้า : ๒๖}